Սասունցի Դավիթը կերպավորվում է որպես անսահման ուժի և արդարության կրող։ Նա վառ արտացոլում է հայ ժողովրդի ազատատենչ ոգին։ Չարենցի ներկայացրած Դավիթը ոչ միայն ֆիզիկապես հզոր է, այլև ունի վեհանձնություն, անկոտրում կամք և անարդարության դեմ պայքարելու վճռականություն։
«Որպես սարից եկող հոսանք՝ Անսանձ, վարար, հզոր, ուժգին, Որպես ձորի հողմ ու փոթորիկ…»
Այս տողերում Չարենցը Դավթին համեմատում է բնության տարերքի հետ՝ ընդգծելով նրա անպարտելի և անկասելի բնույթը։
Մսրա Մելիք
Պոեմում հակադիր կերպարը Մսրա Մելիքն է, որը ներկայացվում է որպես բռնապետական, անարդար և կեղծավոր ուժի մարմնավորում։ Նա ոչ միայն օտար բռնակալ է, այլև նենգ ու դավադիր կերպար։ Մսրա Մելիքի կերպարը հակադրվում է Դավթին՝ ընդգծելով բարու և չարի դասական հակամարտությունը։
Քյուրքիկ Ջալալին
Չարենցի պոեմում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև Դավթի նժույգը՝ Քյուրքիկ Ջալալին։ Դա պարզապես ձի չէ, այլ նրա հավատարիմ զինակիցը, պայքարի խորհրդանիշ։ Ջալալին ներկայացվում է որպես բանական արարած, որը հասկանում է իր տիրոջը և միշտ նրան օգնելու պատրաստ է։
Չարենցի «Սասունցի Դավիթ» պոեմը ոչ միայն վերարտադրում է հայկական դյուցազնավեպը, այլև այն դարձնում է ազգային ինքնության, պայքարի և արդարության որոնման մի նոր խորհրդանիշ։ Դավթին տրված հզոր բնութագրումները, նրա պայքարի գաղափարը և հակադիր կերպարների վառ արտացոլումը դարձնում են այս գործը հայ գրականության անզուգական գոհարներից մեկը։
Մարիա Վաթյանի բլոգ 