Աննա Վինտուրը նորաձևության աշխարհի ամենահայտնի դեմքերից մեկն է։ Նա 37 տարի ղեկավարել է ամերիկյան Vogue ամսագիրը և այդ ընթացքում հասցրել է ամբողջությամբ փոխել հասարակության պատկերացումները փայլուն մամուլի (գլյանցի) մասին։
1988 թվականին ստանձնելով գլխավոր խմբագրի պաշտոնը՝ Աննա Վինտուրը դասական ամսագիրը վերածեց փոփ-մշակութային ֆենոմենի, իսկ Met Gala բարեգործական երեկոն դարձրեց տարվա գլխավոր նորաձևության իրադարձությունը։ Այսօր նա արդեն փոխանցել է լեգենդար ամսագրի ղեկը՝ ստանձնելով Condé Nast հրատարակչական տան կոնտենտ-տնօրենի պարտականությունները։
Սև ակնոցներով անհասանելի ղեկավարի նրա կերպարը բազմիցս մարմնավորվել է էկրաններին և գրքերի էջերում։ Բավական է հիշել «Սատանան կրում է Պրադա» պաշտամունքային ֆիլմն ու դրա 2026 թվականի աղմկահարույց շարունակությունը, որտեղ Վինտուրը դարձել է խմբագիր Միրանդա Փրիսթլիի նախատիպը։ Իսկ վերջերս ռուսերենով լույս տեսավ Vogue-ի գլխավոր խմբագրի կենսագրությունը։
Պատմում ենք այս զարմանահրաշ կնոջ կյանքի և կարիերայի մասին, ով դարձել է նորաձևության լրագրության հոմանիշը։
Աննա Վինտուրը ծնվել և երիտասարդությունն անցկացրել է Լոնդոնում։ Նրա հայրը Evening Standard հայտնի թերթի խմբագիրն էր, իսկ մայրը՝ Հարվարդի պրոֆեսորի դուստր, լրագրող և հասարակական գործիչ։ Աննան մեծացել է մտավորական միջավայրում. նրանց տունը լի է եղել լրագրողներով ու քաղաքական գործիչներով։ Ի դեպ, նրա ուղղակի նախնիներից էր 18-րդ դարի բրիտանացի գրող լեդի Էլիզաբեթ Ֆոսթերը՝ Դեվոնշիրի դքսուհու մտերիմ ընկերուհին։
Դեռ մանկուց Աննան աչքի էր ընկնում իր ըմբոստ բնավորությամբ։ Երբ դպրոցում ապագա մասնագիտության մասին հարցաթերթիկ էին լրացնում, հայրն ընկերաբար խորհուրդ տվեց. «Պարզապես գրիր, որ ուզում ես դառնալ Vogue-ի խմբագիր»։ Նրանք չէին էլ պատկերացնում, որ տարիներ անց այդ երազանքը իրականություն է դառնալու։
1960-ականներին դեռահաս Աննան լրջորեն հետաքրքրվեց նորաձևությամբ, իսկ դպրոցում հրաժարվում էր ենթարկվել համակարգին։ Նա տանել չէր կարողանում տգեղ դպրոցական համազգեստը, սիրում էր կարճ юբկաներ և ոճային փորձարկումներ։ Դպրոցի վարչակազմի հետ մշտական վեճերի պատճառով 15 տարեկանում նրան հեռացրին դպրոցից։ Ծնողների պնդմամբ նա ընդունվեց Harrods ունիվերսամի նախապատրաստական курսերին, սակայն շուտով թողեց դրանք՝ ասելով. «Դուք կամ հասկանում եք նորաձևությունը, կամ՝ նո՛չ»։
Հայրը, ում անվանում էին «Սառը Չարլզ», Աննային փոխանցեց սերը տպագիր խոսքի և ռազմավարական մտածողության նկատմամբ։
Ուսման հետ կապված դժվարություններից հետո Աննան աշխատանքի անցավ Լոնդոնի Biba հագուստի խանութում որպես օգնական, որտեղ ուսումնասիրում էր տրենդներն ու գնորդների ճաշակը։ 21 տարեկանում նա սկսեց իր ուղին նորաձևության լրագրության մեջ՝ դառնալով Harper’s & Queen ամսագրի խմբագրի ասիստենտ, իսկ ընդամենը 3 տարի անց՝ գլխավոր խմբագրի տեղակալ։
Այնուհետև նա տեղափոխվեց ԱՄՆ, աշխատեց Harper’s Bazaar-ում (որտեղից նրան ազատեցին մոդելների՝ դրեդներով ֆոտոշարքի պատճառով), ապա Viva և Savvy ամսագրերում։ 1983 թվականին նրան նկատեց Condé Nast-ի ղեկավար Ալեքս Լիբերմանը, ինչից հետո Վինտուրը ղեկավարեց բրիտանական Vogue-ը, իսկ 39 տարեկանում հասավ իր մանկության երազանքին՝ գլխավորեց ամերիկյան Vogue-ը։
Ինչպես Աննա Վինտուրը փոխեց նորաձևության աշխարհը
Ստանձնելով ամերիկյան Vogue-ի ղեկավարումը՝ նա պահանջեց գործողությունների լիակատար ազատություն և իրականացրեց հեղափոխական փոփոխություններ.
- Հեղափոխական շապիկներ. Մինչ այդ շապիկներին ցուցադրվում էին միայն մոդելների դեմքերը՝ խոշոր պլանով։ Աննայի առաջին իսկ շապիկը սենսացիա դարձավ. մոդել Միխաելա Բերկուին լուսանկարեցին Christian Lacroix-ի շքեղ ժակետով և պարզ, էժանագին ջինսերով։
- Փոփ-մշակութային ֆենոմեն. Վինտուրը ներդրեց շապիկներին ոչ թե միայն պրոֆեսիոնալ մոդելների, այլ համաշխարհային աստղերի ու հայտնիների տեղադրելու տրենդը։
- Նոր տաղանդների աջակցություն. Նա միշտ բաց էր թարմ գաղափարների համար և աշխարհին ներկայացրեց բազմաթիվ երիտասարդ դիզայներների, լուսանկարիչների ու մոդելավորողների։
- Անթերի վերահսկողություն. Վինտուրն աչքի է ընկնում իր վճռականությամբ և պահանջկոտությամբ. «Ես շատ վճռական եմ և ձգտում եմ հստակ ցուցումներ տալ։ […] Ես գնահատում եմ գերազանց կատարված աշխատանքը և ստեղծագործ, տաղանդավոր մարդկանց»։
Աննա Վինտուրը ապացուցեց, որ նորաձևությունը միայն հագուստ չէ, այլ մշակույթ, ռազմավարություն և արվեստ, որը կարող է փոխել աշխարհը։









