Listen a minute.com and Changing a meeting time

I don’t know what I would do without my friends’ advice. They’ve all given me so much good advice over the years. It’s sometimes very difficult to make decisions on your own. Listening to advice can be great for helping you make the right decision. The greatest piece of advice I’ve received was from my father. He told me I can do anything in life if I try hard. He was right. I am now passing on his advice to my own children. Right now I need some advice on money. My financial advisors are telling me to be very careful. That’s very sound advice. I would advise anyone to do the same. Someone asked me the other day about the worst piece of advice I’ve ever had. I couldn’t answer. I don’t think I’ve had any really bad advice

Պարապմունք 3

1.Տրված է 3, 7, 11, … թվաբանական պրոգրեսիա։ Գտնել տարբերությունը՝ (d)։
d=4

2.Թվաբանական պրոգրեսիայի  առաջին անդամը a₁ = 5 է, իսկ տարբերությունը՝ d = 3։ Գտնել 10-րդ անդամը (a₁₀)։

5+(9*3)=32

a10=32
3.Գտնել x-ը, եթե 8, x, 18 թվերը կազմում են թվաբանական պրոգրեսիա։

x=5


4.Տրված է aₙ = 2n + 5 բանաձևով սահմանված հաջորդականությունը։ Հաշվել առաջին երեք անդամները և ստուգել՝ արդյո՞ք այն թվաբանական պրոգրեսիա է։

a1+2+5=7

7,9 11

Այո թվաբանական պրոգրեսիա է
5.Թվաբանական պրոգրեսիայի a₁ = 12 և a₂ = 9։ Գտնել a₅-ը։

12, 9,6,3,0

a5=0

d=-3
6.Հայտնի է, որ a₇ = 25 և d = 4։ Գտնել թվաբանական պրոգրեսիայի առաջին անդամը (a₁)։

1,5,9, 13,17,21,25

a1=1

25-6d=1
7.Գտնել 15, 12, 9, … թվաբանական պրոգրեսիայի 21-րդ անդամը։

a3+18d=a21

a21=-45
8.թվաբանական պրոգրեսիայի երեք հաջորդական անդամներն են`
x − 1, 10, x + 7։ Գտնել x-ը։

7-1=6

10

7+7=14

6,10,14

x=7


9. Գտնել թվաբանական պրոգրեսիայի a₁-ը և d-ն, եթե
a₃ = 10 և a₄ = 14։

a1=2

d=4
10.Քանի՞ անդամ ունի 2, 5, 8, … , 29 թվաբանական պրոգրեսիան։

10 անդամ
11.Թվաբանական պրոգրեսիայի a₁ = −3 և d = 0,5։ Ո՞ր համարի անդամն է հավասար 7-ի։

a21

12.Տրված են թվաբանական պրոգրեսիայի a₁₀ = 20 և a₁₂ = 30 անդամները։ Օգտվել միջին թվաբանականի հատկությունից՝ գտնել a₁₁-ը։

a11 =25

d=5
13.Գտնել x-ը, եթե 2x, x + 3, 10 թվերը կազմում են թվաբանական պրոգրեսիա:

x=2
14.Թվաբանական պրոգրեսիայի առաջին անդամը  a₁ = 10 է, իսկ
a₂₀ = −28։ Գտնել թվաբանական պրոգրեսիայի տարբերությունը (d)։

d=-2


15.Գտնել 100, 93, 86, … .թվաբանական պրոգրեսիայի առաջին բացասական անդամը։

-5

Թվաբանական պրոգրեսիա

Հարցեր և առաջադրանքներ
1.
Տրված է 5, 10, 15, 20… հաջորդականությունը: Արդյո՞ք սա թվաբանական պրոգրեսիա է: Եթե այո, ինչի՞ է հավասար d-ն:

Այո թվաբանական պրոգրեսիա է d=5


2. Թվաբանական պրոգրեսայի օրինակներ բեր։

Օրինակ` 100, 150, 200, 250,… d=50
Օրինակ` 1, 2, 3, 4 d=1

Օրինակ՝ 2,4,6,8․․․․ d=2

3. Հաջորդականության առաջին անդամը a1 =7 է, իսկ տարբերությունը՝ d = 4: Գրիր այս պրոգրեսիայի առաջին չորս անդամները:

11,15,19,23

4. Նշվածներից ո՞ր հաջորդականությունն է թվաբանական պրոգրեսիա.

ա) 1, 2, 4, 8…

բ) 10, 7, 4, 1…

գ) 2, 2, 3, 3…
դ) 120, 127, 134, 141, 148

5. Կարո՞ղ է արդյոք թվաբանական պրոգրեսիայի տարբերությունը (d) լինել 0: Բեր օրինակ:

Այո կարող է

1,1,1,1,1

6. Տրված է a1  = 12  և a2  = 8: Գտիր d-ն և գրիր հաջորդ երկու անդամները՝ a3, a4:

12,8,4,0 d=-4

7.Բեր թվաբանական պրոգրեսիայի հինգ օրինակ, նշիր միայն երեք անդամները, յուրաքանչյուր օրինակում ի՞նչ օրինաչափություն ես նկատում։

2,4,6 n*2

10, 20, 30 n*10

15,20,25 n*5

8. Գրիր թվաբանական պրոգրեսիայի օրինակ, նշիր առաջին, երկրորդ անդամները։ Ինչպես հաշվել 3 -րդ, 5-րդ, 7-րդ, 10-րդ անդամները առաջին անդամի և տարբերության օգնությամբ։ Ի՞նչ օրինաչափություն ես տեսնում։  Գտիր n-րդ անդամի բանաձևը։

7,14 n*7

a1+d3=a3

a1+d5=a5

a1+d7=a7

a1+d10=a10

9. Հնարավոր է կազմել թվաբանական պրոգրեսիա, որի առաջին անդամը 3 է, հինգերորդ անդամը՝ 8, իսկ վեցերորդ անդամը՝ 10:

Հնարավոր չէ

10. Գտեք թվաբանական պրոգրեսիայի առաջին hինգ անդամները, եթե.
a1=8,  d=10

8,18,28,38,48
a2=15, d=30

15, 30, 45, 75,105
a3=10,  d=4

3,6,10,14,28


a4=0,   d=15

-45,-30,-15,-0
a5 20,  d=-2

28 26,24,22,20

10. Գտեք x-ը, եթե հայտնի է, որ հաջորդականությունը կազմում է թվաբանական պրոգրեսիա.

  4, х, 9,

x=6,5

d=2,5

 15, -30, x,

x=-75

d=-45

   х, -4, -6,

x=-2

d=2

    1, x, 2x:

x=2,5

d=1,5

 Հայերը Երկրորդ աշխարհամարտում

Երկրորդ աշխարհամարտը մեր ժողովրդի համար պատմության ամենածանր, բայց նաև ամենահերոսական էջերից մեկն է։ Չնայած Հայաստանը փոքր երկիր էր ու բուն ռազմական գործողությունները մեր հողի վրա չէին ընթանում, բայց հայերը պատերազմին մասնակցեցին այնպիսի թափով, որ նույնիսկ մեծ պետությունները կարող էին զարմանալ։ Պատկերացրու, որ մոտ 600 հազար հայ զենք վերցրեց ու գնաց ռազմաճակատ, ու նրանցից գրեթե ամեն երկրորդը տուն չվերադարձավ։ Սա միայն թվեր չեն, սա գրեթե ամեն հայ ընտանիքի ցավն ու հպարտությունն է։

Հայերը կռվում էին ամենուր՝ Կովկասի մատույցներից մինչև Բեռլին։ Մեր 89-րդ դիվիզիան, որին բոլորը գիտեն որպես «Թամանյան», անցավ հսկայական ճանապարհ ու հասավ հենց ֆաշիստական Գերմանիայի սիրտը։ Ասում են՝ երբ Բեռլինն ընկավ, հայ զինվորները Ռայխստագի պատերի տակ հաղթական քոչարի պարեցին, ինչը մեր պատմության ամենահուզիչ պահերից է։ Բացի այդ, մենք տվեցինք չորս մարշալ ու մեկ ծովակալ՝ Բաղրամյանը, Իսակովը, Բաբաջանյանն ու Խանփերյանցը, որոնք ոչ թե ուղղակի հրամանատարներ էին, այլ իսկական ռազմական հանճարներ, ումից վախենում ու ում հարգում էին բոլորը։

Բայց պատերազմը միայն Խորհրդային Միության սահմաններում չէր։ Սփյուռքահայերը նույնպես ձեռքները ծալած չնստեցին։ Օրինակ՝ Ֆրանսիայում Միսաք Մանուշյանն իր ջոկատով դարձավ դիմադրության շարժման սիմվոլը։ Նրանք գիտակցված գնում էին մահվան, որպեսզի աշխարհը ազատվի այդ չարիքից։ Նույնիսկ հայկական եկեղեցին ու աշխարհի տարբեր ծայրերում ապրող հայերը փող հավաքեցին ու «Սասունցի Դավիթ» տանկային շարասյունը ուղարկեցին ռազմաճակատ։

Այս ամենը մեզ համար միայն ուրիշի պատերազմը չէր։ Մենք հասկանում էինք, որ եթե Գերմանիան հաղթի, ապա նրա դաշնակից Թուրքիան, որն արդեն զորք էր կուտակել մեր սահմանին, մտնելու էր Հայաստան ու ավարտին հասցներ Մեծ եղեռնը։ Այնպես որ, հայ զինվորը կռվելով Բեռլինում կամ Ղրիմում, իրականում պաշտպանում էր իր տունը, իր Երևանն ու իր ընտանիքը։ Հենց այդ պատճառով էլ մենք ունեցանք 100-ից ավելի հերոսներ, որոնց անունները մինչև օրս հպարտությամբ ենք տալիս։

Սա մի մեծ դաս էր միասնության մասին, որը ցույց տվեց, որ նույնիսկ առանց անկախ պետականության, հայը կարող է լինել աշխարհի ամենաուժեղ ու կարգապահ զինվորներից մեկը։

Մուրացան ,,Առաքյալ, և Գևորգ Դ Էսսե

Յուրաքանչյուր ազգի վերածնունդ սկսվում է այն կետից, երբ անհատը գիտակցում է տգիտության կործանարար ուժը և որոշում է դառնալ լույսի կրողը։ Պատմությունը և գրականությունը հաճախ են մեզ ցույց տալիս այն բախումը, որը տեղի է ունենում բարձր իդեալների և դառը իրականության միջև։ Մի կողմից կա հաստատուն հավատը, որ կրթությունը կարող է փոխել ժողովրդի ճակատագիրը, մյուս կողմից՝ այն միջավայրը, որը դիմադրում է նորին իր տիղմով ու հետամնացությամբ։ Այս երկու բևեռների միջև է ձևավորվում այն ուղին, որը կամ տանում է դեպի իրական փոփոխություն, կամ մնում է որպես անկատար երազանք։

Այսպիսի մի իրականության մեջ է հայտնվում Պետրոս Կամսարյանը Մուրացանի «Առաքյալը» վիպակում։ Նա գալիս է Դիլիջան՝ հիացած բնության կատարելությամբ, բայց հենց առաջին քայլերից բախվում է մարդկային անտարբերությանն ու տգիտությանը։ Անմահական աղբյուրի կողքին կուտակված աղբն ու գարշահոտությունը դառնում են այն միջավայրի խորհրդանիշը, որտեղ հայտնվել էր նա։ Կամսարյանը տեսնում էր այդ հակասությունը՝ բնության շնորհած շքեղությունն ու մարդու կողմից այն այլանդակելը։ Նրա ներսում ծնվում է վսեմ մի մղում՝ «ավերել տգիտության բուները» և մտնել ամեն անկյուն՝ լուսավորելու համար։ Նա ցանկանում էր փոխել այդ միջավայրը՝ հավատալով, որ իր միջամտությունը կարող է հիմնովին վերափոխել ժողովրդի կյանքը։

Սակայն եթե Կամսարյանի մոտ դա ավելի շատ անհատական պոռթկում էր ու հիացմունք սեփական նվիրումով, ապա Գևորգ Դ. Կոստանդնուպոլսեցի կաթողիկոսի դեպքում մենք տեսնում ենք պետականամետ ու համակարգված մոտեցում։ Կաթողիկոսը, որն արժանացել է «Մեծագործ» տիտղոսին, իր ազդեցությունը թողեց ոչ թե լոկ խոսքերով, այլ հստակ գործողություններով։ Նա բարեկարգեց դպրոցները, ստեղծեց ուսումնական հանձնաժողով և մշակեց միասնական կանոնադրություն բոլոր դպրոցների համար։ Նրա ամենամեծ ձեռքբերումը՝ Գևորգյան ճեմարանի հիմնադրումը, դարձավ այն հիմնաքարը, որի վրա բարձրացավ հայ նոր մտավորականությունը։ Նա ոչ միայն բացում էր դպրոցներ, այլև հոգում էր դրանց նյութական ու մտավոր կայունության մասին՝ նշանակելով տեսուչներ ու տարածելով կրթությունը նաև աղջիկների շրջանում։

Այս երկու գործիչների միջև նմանությունն այն է, որ երկուսն էլ տեսնում էին տգիտությունը որպես ազգի գլխավոր թշնամի։ Երկուսն էլ պատրաստ էին նվիրվել լուսավորության գործին։ Սակայն տարբերությունը նրանց արդյունավետության մեջ էր։ Գևորգ Դ-ն գործում էր որպես փորձառու ղեկավար, ով գիտեր, որ միջավայրը փոխելու համար պետք են կայուն կառույցներ և ծրագրեր։ Նա չէր սպասում ակնթարթային հրաշքի, այլ կառուցում էր հիմքեր։ Իսկ Կամսարյանը, թեև լի էր բարի կամքով, ավելի շատ զգացմունքային էր և իր նվիրումը «կշիռ» էր ստանում իր իսկ աչքում, ինչը երբեմն հեռացնում էր նրան իրական ժողովրդից և նրա իրական կարիքներից։

Այսպիսով, պատմական փորձն ու գրական կերպարի օրինակը մեզ հուշում են, որ լուսավորության առաքելությունը պահանջում է ոչ միայն սեր դեպի հայրենիքն ու բնությունը, այլև տոկունություն և գործնական մոտեցում։ ։ Լույսի իսկական առաքյալն այն մարդն է, ով ոչ միայն երազում է փոփոխության մասին, այլև քար առ քար կառուցում է այն ճանապարհը, որով պիտի քայլի գալիք սերունդը։

А.И.Куприн «Гранатовый браслет»

  • Первое впечатление: Какой мы видим княгиню Веру в начале рассказа? Почему автор сравнивает её с розой, которая уже отцвела («холодная гордость», «спокойствие»)?

В начале рассказа княгиня Вера Николаевна предстает перед нами воплощением аристократического спокойствия. Сравнение с розой, которая уже отцвела, подчеркивает её внутреннее состояние: она красива, благородна, но в ней нет жизненного огня, стихийности.Это не высокомерие, а скорее защитная броня. Вера живет в мире строгого этикета и светских обязанностей, где чувства притуплены. Её «холодность» — это тишина осени, которая гармонирует с пейзажем начала рассказа.

  • Отношения с мужем: Как можно описать отношения Веры и князя Василия? Можно ли назвать их брак счастливым, несмотря на отсутствие страсти?

Отношения Веры и князя Василия Львовича — это идеальный союз-дружба.По меркам их круга — безусловно. Между ними царит глубокое уважение, доверие и нежная забота. Куприн пишет, что прежняя страсть переросла в «прочное, верное, истинное чувство».Это делает их жизнь стабильной, но лишает её того «высокого безумия», о котором позже будет говорить генерал Аносов.

  • Предчувствие: Почему Вера испытала тревогу, когда увидела подарок Желткова? О чем её предупреждала интуиция?

Желтков — скромный чиновник контрольной палаты.Куприн использует прием «маленького человека», чтобы показать: истинная, святая любовь не зависит от социального статуса. Знатный дворянин в литературе того времени часто ассоциировался с пресыщенностью. Выбрав чиновника, автор доказывает, что великий дар может быть сокрыт под самым заурядным мундиром.Увидев браслет, Вера ощущает тревогу, потому что красный цвет камней напоминает ей кровь. Интуиция шепчет: эта вещь принесет смерть. Для неё это вторжение чего-то опасного и неконтролируемого в её упорядоченный мир.

  • Кто такой Желтков? Почему автор выбрал на роль «рыцаря великой любви» маленького чиновника, а не знатного дворянина?

Этот вопрос затрагивает самую суть замысла Куприна. Выбор героя здесь не случаен — это сознательный вызов сословным и литературным стереотипам того времени.

Георгий Желтков — это скромный чиновник контрольной палаты, одинокий, небогатый и внешне ничем не примечательный человек. Он живет в тесной комнате, пахнущей мылом и ладаном, и годами копит деньги, чтобы переделать семейную реликвию в подарок для любимой женщины.

Его биография умещается в несколько строк, но его внутренний мир безграничен. Он «болен» Верой уже восемь лет, и эта любовь стала для него не хобби или мимолетным увлечением, а религией. Если бы на месте Желткова был прекрасный рыцарь или богатый граф, это была бы банальная романтическая история. Но когда «незначительный» человек проявляет силу духа, превосходящую аристократическую гордость, это производит ошеломляющий эффект.

  • Болезнь или дар? Любовь Желткова — это сумасшествие, преследование или редчайший дар? Как сам герой относится к своему чувству?

Для Желткова его любовь — это единственный смысл жизни. Он не преследует Веру, он «обожает» её на расстоянии. Это не сумасшествие в медицинском смысле, а редчайший дар самопожертвования, который случается раз в столетие.

  • Смирение: Почему Желтков решает уйти из жизни? Был ли у него другой выход после разговора с братом и мужем Веры?

Желтков решает уйти из жизни не от слабости, а от невозможности существования. После разговора с мужем Веры он понимает, что его любовь стала обузой для её покоя. Уйти — значит освободить её. Другого выхода для человека такой тонкой душевной организации просто не было: он не мог перестать любить, а любить и не тревожить её он уже не мог.

  • Гранатовый браслет: Почему камни в браслете сравниваются с каплями крови? Почему Желтков дарит именно семейную реликвию?

Даря самое дорогое, что у него есть (вещь, принадлежавшую его прабабушке), Желтков передает Вере свою жизнь и историю своего рода. Это высший акт преданности.амни (пиропы) имеют густой красный цвет. Это символ страдания, жизни, отданной за любовь, и одновременно — предупреждение о трагическом финале.

  • Цветовая гамма: Обратите внимание на контраст между зеленым гранатом в центре браслета и красными камнями вокруг. Что это может означать?

Редкий камень в центре символизирует магическую силу и «дар предвидения». Он выделяется на фоне красных камней, как сама любовь Желткова выделяется на фоне обыденности.

  • Музыка: Какую роль играет вторая соната Бетховена в финале? Почему Вера «услышала» прощение Желткова именно через музыку?

В финале звучит L. van Beethoven. Son. No. 2, Op. 2. Largo Appassionato. Вера «слышит» в музыке голос Желткова. Музыка — это универсальный язык, который выше слов и социальных барьеров. Через неё происходит духовное очищение Веры: она понимает, что мимо неё прошла та самая «любовь, о которой мечтает каждая женщина». В финальных аккордах она чувствует его прощение — он не винит её, он благодарит её за то, что она была его «единственной радостью».

Գևորգ Դ

Ինչպե՞ս և ի՞նչ ազդեցություն ունեցավ Գևորգ Դ․ Կոստանդնուպոլսեցի կաթողիկոսը հայ հասարակության կրթության զարգացման գործում:

Ինքը հայկական իրականության մեջ առաջիններից էր որ հասկացավ թե առանց լուրջ դպրոցի ազգը ապագա չունի Իր ամենամեծ գործը Գևորգյան ճեմարանն էր որը սովորական դպրոց չէր այլ հայկական առաջին համալսարանի պես մի բան ինքը հասավ նրան որ նույնիսկ գյուղերում սկսեցին դպրոցներ բացվել ու մարդիկ սկսեցին կրթությունը տեսնել որպես փրկություն

Ինչպիսի՞ միջավայրում հայտնվեց Կամսարյանը, ինչպե՞ս էր նա ցանկանում փոխել այդ միջավայրը:

Կամսարյանը ընկել էր մի իսկական քաոսի մեջ որտեղ բոլորը միայն փողի ու նավթի հետևից էին վազում Մարդիկ մոռացել էին թե ինչ է պատիվը կամ հոգևոր արժեքը
Ինքը ուզում էր այդ ամենը փոխել բերել եվրոպական կրթվածություն ու մշակույթ բայց իր խնդիրն այն էր որ ինքը միայնակ էր ու չուներ այն հոգևոր հիմքը որն ուներ կաթողիկոսը

Ի՞նչ նմանություններ և տարբերություններ  ես տեսնում Կամսարյանի և Գևորգ Դ․ Կոստանդնուպոլսեցի կաթողիկոսի գործունեությունների միջև:

Նման են նրանով որ երկուսն էլ տեսնում էին որ հասարակությունը «հիվանդ է» ու դրա դեղը կրթությունն ու լուսավորությունն է Տարբերությունն այն է որ Գևորգ Դ-ն գործում էր որպես հզոր առաջնորդ ով հիմքեր էր դնում ու հաջողեց իսկ Կամսարյանը ավելի շատ տեսաբան էր ու վերջում ինքն էլ չկարողացավ դիմանալ այդ միջավայրի ճնշմանը Կաթողիկոսը ստեղծեց մի սերունդ որը պահեց ազգը իսկ Կամսարյանը ուղղակի փորձեց փոխել մի բան որն իր ուժերից վեր էր

Պարապմունք 1

Խառը խնդիրներ կրկնողության համար

1. GEOGEBRA ծրագրով գծիր կանոնավոր վեցանկյուն,  գտիր յուրաքանչյուր անկյան աստիճանային չափը։

120

2. Ի՞նչ բանաձևով են հաշվում  կանոնավոր տասնանկյան բոլոր անկյունների աստիճանային գումարը։ Գտիր յուրաքանչյուր անկյան աստիճանային չափը։

(n-2). 180

3. GEOGEBRA ծրագրով գծիր ուռուցիկ քառանկյուն, գծիր բոլոր անկյունագծերը, քանի՞ անկյունագիծ ստացար։

2 անկյունագիծ


4.Զուգահեռագծի կողմերից մեկը 12 սմ է, իսկ մյուս կողմը 5 սմ-ով կարճ է դրանից։ Գտնել զուգահեռագծի պարագիծը։
12-5=7

7+7+12+12=38

38 սմ
5.Ինչի՞ է հավասար զուգահեռագծի կից անկյունների գումարը։

Զուգահեռագծի կից անկյունների գումարը հավասար է 180º

6.Զուգահեռագծի պարագիծը 54սմ է: Գտեք զուգահեռագծի կողմերը, եթե  երկու կողմերի տարբերությունը 7սմ է:
54-7=40

40:4=10

10+7=17

17սմ;10սմ
7.ABCD զուգահեռագծի մեջ Օ-ն զուգահեռագծի անկյունագծերի հատման կետն է։  Գտեք BO և ОC-ն, եթե BD=12, AC=17:

12։2=6

17:2=8,5

BO=6սմ

OC=8,5

8. ABCD զուգահեռագծի  A անկյան  կիսորդը  BC հատվածում հատում է k կետում  և տրոհում է  15 սմ  և 9սմ  հատվածների։ Գտի՛ր զուգահեռագծի պարագիծը ։

15+9=24

15+24+25+24=78

78սմ

9.Ուղղանկյան անկյունագծերի հատման կետի հեռավորությունը մեծ կողմից 4սմ է, իսկ փոքր կողմից՝ 6սմ։ Գտեք ուղղանկյան պարագիծը։

4.2=8

6,2=12

12+8=20

2.20=40

40սմ



10.Տրված է ABCD սեղան, որտեղ  <A=37°, <C=121°: Գտիր՝ <B և <D-ն։

11.Գտեք AD և BC հիմքերով սեղանի B և D անկյունները, եթե ∠A = 29°, ∠C = 117° է :

12. Սեղանի հիմքերի հարաբերությունը հավասար է 2:7: Հաշվիր սեղանի մեծ հիմքը, եթե նրա փոքր հիմքը հավասար է 12 սմ:


13. Սեղանի հիմքերն  են 30սմ և 20սմ։ Գտեք սեղանի միջին գծի երկարությունը։

14. Գտե՛ք A և B կետերի հեռավորությունը, եթե  A(1;-3), B(1; 2):

15. Գտե՛ք A և B ծայրակետերով հատվածի միջնակետի կոորդինատները, եթե A(2; 3), B(-2; 1):

Ձմեռային ճամբարի ամփոփում

Այս տարվա ձմեռային ճամբարը ես անցկացրի ընկեր Անահիտի ջոկատում, և կարող եմ վստահությամբ ասել, որ այն դարձավ իմ ամենահիշվող ձմեռներից մեկը։ Մեր օրերը հագեցած էին ոչ միայն հետաքրքիր քննարկումներով, այլև ակտիվ ու ուրախ ժամանցով։

Այս ճամբարն ինձ տվեց նոր ընկերներ և մեծ էներգիա՝ հաջորդ ուսումնական շրջանը հաջող սկսելու համար։ Շնորհակալություն ընկեր Անահիտին և իմ ջոկատակիցներին՝ այս օրերը անմոռանալի դարձնելու համար։

Ճամբարը ևս մեկ անգամ ապացուցեց, որ ուսումը կարող է լինել անչափ հետաքրքիր, երբ այն զուգակցվում է խաղի և ինքնուրույնության հետ։ Մենք ձեռք բերեցինք նոր ընկերներ, սովորեցինք աշխատել թիմում և լիցքավորվեցինք էներգիայով՝ նոր ուսումնական փուլը սկսելու համար։