Կետադրել նախադասության բազմակի անդամները:
Թե՛ քաղաքներում, թե՛ գյուղերում, թե՛ հեռավոր շեներում իշխում էին պարսիկները: Անակնկալ մտնում էին տները, գոմ ու մարագ, պարտեզ ու հնձան, պահանջում ոսկի, արծաթ, ուտելիք, հարս ու աղջիկ: Մեծամեծ խմբերով մտնելով այգիները՝ ոչ այնքան ուտում, որքան ջարդում էին, տրորում, քանդում, ավերում: Ամայություն, չարագուշակ լռություն, ահ ու սարսափ էր տիրում ամենուր:
Գուսաններն այժմ անցնում էին այգիների արանքով, լքված փողոցներով, ուր չէր երևում ոչ մարդ, ոչ կենդանի: Թվում էր, թե այս վայրերում կամ երբևէ ոչ ոք չէր ապրել, կամ մի չար շունչ դաժանաբար քշել, տարել էր ամենքին և ամեն ինչ:
Երիտասարդը նայում էր անթարթ, ագահ աչքերով և մարդկային ոչ մի ստվեր չէր տեսնում ոչ սյունազարդ ճեմելիքում, ոչ երկար սանդուղքի վրա, ու պալատը թվում էր լքված ու ամայի:
Անժիկը մտաբերում էր քաղաքը, իրենց դպրոցը, աշակերտական շարքերը, կինոն, տրամվայը ու էլի հազար ու մի պես-պես բաներ։
Նրա դեմքի անտարբեր արտահայտությունը, աչքերի մեջ խաղացող թեթև արհամարհանքը կատաղեցնում, հունից հանում էին Միքայելին, միաժամանակ ճնշում, շփոթեցնում:
Չեմ հասկանում՝ ինչի համար եք այդ ասում. ես չեմ կարող ձեզ ոչ ատել, ոչ արհամարհել:
Շուշանիկը մերթ կարմրում էր, մերթ գունատվում, մերթ ուզում էր քայլերն արագացնել և շուտ տուն հասնել:
Վարպետն ուզում էր իմանալ՝ ինչ հագուստներ ունի թագավորը, ինչ սուր, ինչպիսի թագ, ինչպիսի արտաքին, բնավորություն: Եվ թագավորի, և թագուհու, և նրանց որդիների մասին ամեն մանրուք հետաքրքրում էր վարպետին:
Այդ կոպիտ, բիրտ, գռեհիկ խանութպանը միայն ծեծով չի բավականանա. նա կծեծի, կպատժի կնոջը, կպատժի չարաչար:
Ինչո՞ւ սիրեց այդ կնոջը, ինչո՞ւ չհասկացավ, որ մարդկային կյանքում ահագին դեր են խաղում ծագումը, շրջանը, ավանդույթներն ու սովորությունները
Կետադրել տրոհվող որոշիչները։
Երիտասարդն իր առջև տեսավ ծանոթ միջնաբերդը, վերից վար ծառաստանով շրջապատված, և կանաչների մեջ կորած այգին, ատամնավոր պարսպով ու բուրգերով գոտևորված:
Քիչ հետո երևաց Ավագ կամ, ինչպես կոչում էին, Վաղարշապատի դուռը, զույգ աշտարակներով և բարձր բուրգերով, որոնց վրա ծածանվում էին պարսից դրոշներ, բազմաթև արծվի զինանշանով:
Դեմ դիմաց կանգնած էր մի տղամարդ, ծանոթ ժպիտով, ժամանակի ճերմակ փոշուց սպիտակած մազերով, բայց երիտասարդական առույգ կեցվածքով ու վեհատեսիլ:
Մերթընդմերթ նավթահանքերից լսվում էին ինչ-որ խշշյուններ. դա դեպի ամբարները հասնող նավթի ձայնն էր, միօրինակ ու տաղտկալի:
Բեկին մոտեցավ մելիք Թուրինջը, գեղջկական հագուստով, գլխաբաց ու շփոթված: Աղոթասրահ մտան երկու քահանա, մեկը՝ տեր Սարգիսը, միջահասակ, նիհար մարմնով, խորամանկ աչքերով, հազիվ քառասուն տարեկան. մյուսը՝ տեր Հովսեփը, բարձրահասակ, սպիտակամորուս, բարի դեմքով ծերունի:
Քաղաքի սակավամարդ նրբանցքներից մեկով քայլում էր մի երիտասարդ, ուսերից վար թափվող դարչնագույն զգեստով, մուգ շագանակագույն մույկերով:
Երկար քայլելուց հետո վերջապես հասան մի լեռնահովիտ, սառնորակ աղբյուրներով, պաղ շնկշնկան քամիներով, թափանցիկ օդով ու երփներանգ ծաղիկներով, և որոշեցին այլևս չշարունակել ճամփան և ապրել երկրային այդ շքեղ դրախտում:
Սովորական շարադասությամբ որոշիչները դարձնել հետադաս, ապա համապատասխանաբար կետադրել:
Սամվելը, նայելով մոր արդուզարդին, ասաց. -Բոլորը գեղեցիկ է, բոլորը հրաշալի է: Այդ մահիկը, խոշոր ալմաստներով զարդարված, կթափե քեզ վրա բոլոր բարիքները, իսկ այդ ադամանդները, փայլփլուն տաշվածքներով, գունավոր շողարձակումներով, մշտական ուրախություն կներշնչեն քեզ: Այդ սիրուն թանան, մեխակի ձևով, միշտ անուշահոտությամբ կհրապուրե քո հոտոտելիքը, իսկ այդ փիրուզան, կապույտի բոլոր գույներով նրբերանգված, կլիացնի քո արկղերը ոսկով և արծաթով: Այդ ոսկյա գինդերը, բոլոր գույներով վառվող, կպահպանեն քո լսելիքը անախորժ ձայներից, այդ զմրուխտները, կանաչի ցոլցլուն գույներով կայծկլտացող, միշտ ուրախալի լուրերով կզվարճացնեն քեզ: Այդ մանյակը, խորհրդավոր հուռութքներով շարված, կկուրացնի օձի ու վիշապի աչքերը՝ քո անձը անխոցելի պահելով թունավոր զեռունների ու միջատների խայթոցներից: Դրա մեջ է բոլորին գայթակղեցնող քո թովիչ զորությունը: Այդ ապարանջանները, օձերի նման ոլորված, թանկագին քարերով, քո բազուկներին կտան հաջողություն, իսկ այդ թևակապերը, մարջանով և գույնզգույն հուլունքներով զարդարված, քեզ հեռու կպահեն չար աչքից ու պատահարից, դևերի, քաջքերի և աներևույթ ոգիների պատրանքներից: Այդ մատանին, կարմիր հակինթներով ակնազարդված, մարդկանց մոտ քեզ հաճելի կդարձնի, օղը, սուտակի քարերով ագուցված, կփարատի վշտերդ: Երրորդ մատանիդ, վարդագույն սուտակի քարերով դրվագված, կհալածի դևերին: Չորրորդ մատանիդ, խայտաճամուկ օձաքարով, կոչնչացնի թույների ներգործությունը, իսկ այդ հինգերորդ մատանիդ, հակիկի դեղնագույն քարերով, կոչնչացնի մարդկանց չար մտքերը:







