Առաջադրանք. Գտիր ենթականերն ու ստորոգյալները, որոշիր ստորոգյալների տեսակները։
- Խոսակցությունն ավելի հաճելի էր նրան։
Ստորոգյալ-հաճելի , ենթակա- խոսակցություն , բարդ ստորոգյալ հաճելի — ածական - Մարդիկ ու մեքենաները անցուդարձ էին անում։
Ստորոգյալ- անցուդարձ էին անում, ենթակա- մարդիկ, մեքենաները, պարզ ստորոգյալ - Անտառն ավելի գեղեցիկ էր թվում։
Ստորոգյալ- ավելի գեղեցիկ, ենթակա- անտառ հանգույց -թվում բարդ ստորոգյալ - Այժմ անձրևում է։
Ստորոգյալ- անձրևում է չունի ենթակա սահմանական եղանակ անկատար ներկա պարզ ստորոգյալ - Վերջապես խախտվեց լռությունը։
Ստորոգյալ-խախտվեց ենթակա-լռությունը պարզ ստորոգյալ - Բարակ անձրևը իր միլիոնավոր մատներով թակում էր հոգնած զինվորների վերարկուները։
Ստորոգյալ-թակում էր պարզ բաղադրյալ ենթաիա- անձրևը - Այնուհետև ամբողջ օրը բանտի բոլոր խցերից լսվում էին անեծքի դառնաշունչ խոսքեր։
Ստորոգյալ-լսվում էին պարզ ստորոգյալ ենթակա -խոսքերը - Սեղանին դրված թույլ ճրագը հազիվ էր լուսավորում մռայլ սենյակի ծխոտ, սև պատերը։
Ստորոգյալ- լուսավորվում պարզ ստորոգյալ ենթակա-ճրագը - Ռուբենը մտքում նեղանում էր նրա այդ տարօրինակ հանգստությունից։
Ստորոգյալ-նեղանում էր պարզ ստորոգյալ ենթակա- Ռուբենը - Դա մի չոր ու ցամաք, հասակավոր կին էր՝ բարի, մշտաշարժ, խստադեմ։
Ստորոգյալ-կին էր բաղադրյալ ստորոգյալ ենթակա-դա
Լրացրու բաց թողած տառերը, գտիր նախադասությունների գլխավոր անդամները։ Նշիր այն նախադասությունները, որտեղ գլխավոր անդամի զեղչում կա։
Ընդգծված բառերը ձևաբանական վերլուծության ենթարկիր։
Հայկազն նահապետի այս դաստակերտը, որ Տրդատի շնորհիվ շքեղ վերաշինվելով դարձել էր անառիկ բերդ, Այրարատ նահանգի երկու գավառները միմյանցից բաժանող Գեղասարի գոգավոր հարթության վրա էր։ Բարձունքի սարավանդը, որի վրա էր դղյակը, շրջապատված էր խորունկ կիրճերով, լեռների խրոխտ ու գմբեթարդ գագաթներով։ Ամրոցը պատսպարված էր բնական ամրություններով, ինչպես նաև կոկված ու հղկված որձաքարե ժայռերով։ Հարավարևելյան կորնթարդ բարձունքի սարավանդին կանգնած էին հյուրընկալ հսկաները՝ արքունական հինավուրց դղյակը՝ իր զվարթ կառույցներով ու գողտրիկ մատուռներով, Տրդատի հոյակապ հովանոցը՝ վերասլաց սյուներով, քարե արձաններով, քանդակազարդ ձեղունով, ազատատենչ ոգուց բխող զարդաքանդակներով։ Միջօրեի տապն անցել էր. լուսնկա զովաշունչ երեկո էր։ Ներքևում՝ կիճում, անցուդարձը դադարել էր, անօթևան ճամփորդները օթևան էին ստացել Այրիվանքում, որի խորշերից մոմի թրթռացող լույս էր երևում։
Հինավուրց Գառնու ամրոցում արթուն էր միայն թագուհին՝ Սահականույշը։

