1. Ինչպե՞ս էր Խալիֆան վերաբերվում իշխանությանը։
Խալիֆան իշխանությանը վերաբերվում էր որպես սեփական ուժը և անվախությունը հաստատող արժեքի։ Նա վստահ էր իր հաղթանակների վրա, իրեն զգում էր անպարտելի և իշխանությունը համարում էր իր բնական իրավունքը։ Նրա ինքնավստահությունն այնքան մեծ էր, որ երբեմն կորցնում էր իրականության զգացումը։
2. Քո կարծիքով՝ ինչո՞ւ էր խալիֆան համոզված, որ երաժշտությունը պաշտպանում է իր պետությունը։
Խալիֆան համոզված էր, որ երաժշտությունը պաշտպանում է իր պետությունը, որովհետև նա հավատում էր, որ գեղեցիկ երգերն ու մեղեդիները մարդիկ դարձնում են ավելի խաղաղ ու բարի։ Երբ երաժշտություն է հնչում, ժողովուրդը մաղթում է խաղաղություն, իսկ թշնամին էլ կարող է մոռանալ իր չարությունը։ Խալիֆան կարծում էր, որ արվեստը կարող է ուժեղացնել պետությունը, քանի որ երաժշտությունը միավորում է մարդկանց և հանգստացնում է բոլորին։
3. Ինչպե՞ս է արտացոլվում իրատեսությունն ու երազախաբությունը ստեղծագործության մեջ։
Իրատեսություն է այն, որ իրականում պատերազմ է, բանակները շարժվել են, և բոլորը հասկանում են, որ պետությունը վտանգի մեջ է։ Սա կյանքի կոշտ իրականությունն է, որը չի փոխվում գեղեցիկ խոսքերով։
Երազախաբություն է խալիֆայի հավատը, թե երաժշտությունը կարող է կանգնեցնել պատերազմը և պաշտպանել իր պետությունը։ Նա մտածում է, թե մեղեդիները կարող են իրական ուժ լինել զենքերի դեմ, ինչը միամիտ և իրականությունից կտրված մտածելակերպ է։
4.Կարելի՞ է խալիֆային համարել դրական կերպար, թե ոչ։ Ինչո՞ւ։
Խալիֆան ամբողջությամբ չար կամ վատ կերպար չէ․ նա ավելի շատ լավ սրտով, բայց մի քիչ երազախաբ ու անիրատես մարդ է։
Նրա ցանկությունները բարի են, բայց նրա հավատը երաժշտության «հրաշքներին» ցույց է տալիս, որ նա երբեմն չի հասկանում իրական վտանգը։
5. Կարծիք հայտնիր խալիֆայի այս հրամանի վերաբերյալ՝ -Թո՛ղ ապրի ամեն մարդ, ինչպես ուզում է, միայն թե թողնի, որ ուրիշն էլ ապրի։ Արդյո՞ք հնարավոր է խաղաղ համակեցություն։
Այս խոսքը ցույց է տալիս, որ խաղաղությունը սկսվում է փոխադարձ հարգանքից։
Եթե մարդիկ ընդունեն, որ բոլորը տարբեր են, և փորձեն ոչ թե խանգարել, այլ հարգել միմյանց, ապա խաղաղ համակեցությունը հնարավոր է։
Իհարկե, երբեմն դժվար է, որովհետև մարդիկ ունեն տարբեր գաղափարներ և հետաքրքրություններ, բայց եթե յուրաքանչյուր անձ փորձի մի փոքր ավելի հանդուրժող լինել, ապա հասարակության մեջ կարող է տիրել խաղաղություն ու համաձայնություն։
Այո, խաղաղ համակեցությունը հնարավոր է, եթե մարդիկ ապրեն այնպես, ինչպես ուզում են, բայց չվնասեն և չխանգարեն մյուսներին։
6. Ըստ ձեզ՝ ո՞րն է հեղինակի ասելիքը։
Հեղինակի ասելիքն այն է, որ միայն գեղեցիկ երազներով, արվեստով կամ լավ ցանկություններով պետությունը չի կարող պաշտպանվել՝ կամ նույնիսկ դու ինքդ քեզ չես կարող պաշպանել
Կյանքում պետք է կարողանալ տարբերել իրականությունը և երազները։
Պետք է լինես խելամիտ, ուժեղ և իրատես, որպեսզի կարողանա պաշտպանել քեզ կամ տվյալ դեպքում ՝ ժողովրդին ու պետությունը։
7. Մեկնաբանե՛ք այս տողը՝ -Նվագեցե՛ք, մի՛ դադարեք. երբ դուք դադարեք, այն ժամանակ է, որ կնվաճվի իմ պետությունը…
Այս տողի իմաստն այն է, որ խալիֆան ամբողջովին հավատում է երաժշտության ուժին և կարծում է, թե հենց այնքան ժամանակ, որքան երգիչները նվագում են, նրա պետությունը պաշտպանված է։ Երբ երաժշտությունը դադարի, խալիֆան մտածում է, որ կդադարի նաև խաղաղությունն ու հույսը, և պետությունը էլ չի կարողանա դիմանալ վտանգին։ Այս մտքում երևում է խալիֆայի միամտությունը, որովհետև նա կարծում է, թե միայն երգով կարելի է պահել պետությունը, բայց միաժամանակ նաև նրա խաղաղասեր բնավորությունը, քանի որ նա պատերազմից ավելի շատ վստահում է արվեստին։
8. Ըստ ստեղծագործության գրի՛ր էսսե վերնագրերից մեկով՝
- Երբ արվեստը դառնում է փախուստ,
- Հաղթանակի և պարտության սահմանները,
- Արվեստն ընդդեմ պատերազմի,
- Գեղեցկության պաշտպանմունքը՝ պետության կործանման պատճառ։
Արվեստն ընդդեմ պատերազմի
Նախաբան․
Արվեստը միշտ եղել է մարդկության ամենազոր ուժերից մեկը։ Այն ունի մի յուրահատուկ զորություն, որը ոչ մի զենք չի կարող տալ՝ արվեստը կարող է հուզել, խաղաղեցնել, համախմբել և հիշեցնել, որ մարդը ստեղծված է ոչ թե կործանելու, այլ ստեղծելու համար։ Երբ աշխարհում բռնկվում է պատերազմ, արվեստը դառնում է այն լույսը, որը օգնում է չկորցնել հավատը ու մարդկային կերպարը։
Ընթացք․
Ավետիք Իսահակյանի «Անհաղթ Խալիֆա»-ում երևում է, թե ինչպես արվեստը կարող է դառնալ ուժ՝ նույնիսկ պատերազմի ու վտանգի դիմաց։ Խալիֆան համոզված է, որ երաժշտությունը պաշտպանում է իր պետությունը. նա վստահում է, որ երգիչների մեղեդիները կարող են միավորել ժողովրդին, խաղաղեցնել մարդկանց սրտերը և կանգնեցնել թշնամուն։ Այս հավատը, թեև մի քիչ երազախաբ ու իրականությունից կտրված է, ցույց է տալիս, թե որքան կարևոր է արվեստը մարդու կյանքում և հատկապես այն հասարակությունում, որը կանգնած է պատերազմական սպառնալիքի առջև։Խալիֆայի հավատը ցույց է տալիս, որ երբ մարդիկ ներսից խաղաղ են, երբ նրանց սրտերում ապրում է գեղեցիկն ու բարին, ապա նույնիսկ արտաքին վտանգը կարծես ավելի քիչ սպառնալիք է։ Արվեստը պատերազմի դեմ խորը իմաստ ունի. այն հիշեցնում է, թե ինչի համար է արժե պայքարել՝ կյանքի, խաղաղության և մարդկային բարության համար։
Եզրակացություն․
Իհարկե, միայն արվեստով պատերազմը կանգնեցնելը դժվար է։ Պետք են նաև խելամիտ որոշումներ, պաշտպանություն և պատասխանատվություն։ Բայց առանց արվեստի աշխարհը կմնա դաժան ու դատարկ։ Արվեստը այն ուժն է, որ պատերազմող մարդկանց հիշեցնում է, թե ինչի համար է արժե պայքարել՝ խաղաղ կյանքի, սերմանվող լույսի և մարդասիրության համար։