1․Նկարագրել ին՞չ է գենոտիպը, ֆենոտիպը, դոմինատ և ռեցեսիվ գեները,բերել օրինակներ։
Գենոտիպը օրգանիզմի ժառանգական տեղեկատվության ամբողջությունն է՝ այսինքն այն բոլոր գեների կոդը, որը մենք ստանում ենք մեր ծնողներից և կրում ենք մեր բջիջների մեջ։ Ի տարբերություն դրա, ֆենոտիպը այդ գեների արտաքին դրսևորումն է, այսինքն՝ այն հատկանիշները, որոնք մենք տեսնում ենք աչքով, օրինակ՝ մարդու հասակը, մաշկի գույնը կամ քթի ձևը։Ֆենոտիպը օրգանիզմի արտաքին և ներքին հատկանիշների ամբողջությունն է, որոնք ձևավորվում են գենոտիպի և շրջակա միջավայրի փոխազդեցության արդյունքում։ Սա այն է, ինչ մենք տեսնում ենք։Յուրաքանչյուր հատկանիշի համար մենք ունենք երկու գեն (ալել)՝ մեկը հորից, մյուսը՝ մորից։
Օրինակ: Կապույտ աչքերը ռեցեսիվ հատկանիշ են։
Դոմինանտ գեն (Գերակայող): Այն գենն է, որը քողարկում կամ թույլ չի տալիս մյուս գենին դրսևորվել։ Այն նշանակվում է մեծատառով (օրինակ՝ A): Եթե գենոտիպում կա գոնե մեկ դոմինանտ գեն, ապա ֆենոտիպում կերևա հենց այդ հատկանիշը։
Օրինակ: Շագանակագույն աչքերը դոմինանտ են կապույտի նկատմամբ։
Ռեցեսիվ գեն (Նահանջող): Այն գենն է, որի հատկանիշը չի դրսևորվում դոմինանտ գենի առկայության դեպքում։ Այն նշանակվում է փոքրատառով (օրինակ՝ a): Ռեցեսիվ հատկանիշը ի հայտ է գալիս միայն այն ժամանակ, երբ օրգանիզմն ունի երկու ռեցեսիվ գեն (aa):
2․Նկարագրել ժառանգականության և փոփոխականության դերը օրգանիզմների զարգացման պրոցեսում և էվոլյուցիայում։
Ժառանգականության դերը կայանում է նրանում, որ այն ապահովում է տեսակի կայունությունը սերնդեսերունդ։ Դրա շնորհիվ ծնողների հատկանիշները, հարմարվածությունը շրջակա միջավայրին և կենսաբանական ինֆորմացիան փոխանցվում են զավակներին։ Առանց ժառանգականության հնարավոր չէր լինի պահպանել տեսակի գոյությունը, քանի որ ամեն նոր սերունդ ստիպված կլիներ զրոյից սկսել իր զարգացումը։ Այն ծառայում է որպես «պահպանողական» ուժ, որը կուտակում և ամրագրում է հազարավոր տարիների ընթացքում ձեռք բերված օգտակար հատկանիշները։
Մյուս կողմից, փոփոխականությունը հանդես է գալիս որպես «նորարար» ուժ։ Այն օրգանիզմներին տալիս է նոր հատկանիշներ, որոնք նրանց ծնողները չեն ունեցել։ Սա տեղի է ունենում գենետիկական մուտացիաների կամ գեների վերախմբավորման արդյունքում։ Փոփոխականությունը ստեղծում է բազմազանություն նույն տեսակի ներսում, ինչը չափազանց կարևոր է էվոլյուցիայի համար։ Եթե բոլոր օրգանիզմները լինեին նույնական, շրջակա միջավայրի կտրուկ փոփոխության դեպքում (օրինակ՝ կլիմայի փոփոխություն կամ հիվանդություն) ամբողջ տեսակը կարող էր ոչնչանալ։ Սակայն, քանի որ փոփոխականության շնորհիվ առանձնյակները տարբերվում են, միշտ գտնվում են այնպիսիները, որոնց նոր հատկանիշները թույլ են տալիս ավելի լավ գոյատևել փոփոխված պայմաններում։







