Հայոց լեզու

1 Քաղցած աղվեսը կախ ընկած ողկույզներեով խաղողի վազ տեսավ։

2 Նա ցանկացավ դունչը հասցնել խաղողին, բայց չկարողացավ։

3 Հեռանալիս ինքն իրենց ասաց։

4 Ոչինչ, դեռ խակ է։

5 Որոշ մարդիկ էլ այդպես են։

6 Որոշ մարդիկ էլ այդպես են։ Ուժ ու կարուղություն չունենալու պատճառով հաջողության չեն հասնու, մեղքը դնում են պայմանների վրա։

1 Ուղտը շատ ծույլ է, մարդու մոտ աշխատել չէր ուզում ու աշխատանքից խուսափելու համար ապրում էր Ոռնացող անապատում։

2 Այնտեղ այս ահավոր ծույլ փուշ, ճյուղ, կաթնախոտ տատասկ էր ուտում։

3 Մի առավոտ ձին թամբը մեջքին, սանձը բերանին, եկավ մոտն ու ասաց․

4 — Ուղտը այ ուղտ, դուրս արի մեզ նման աշխատիր։

5 Ուխտը պատասխանեց։ -Ուզ, ուզ։ Ուխտ նրանց էլ միայն <ուզ> ասաց․ 

6 Հենց այդ <ուզն> էլ նրան պատիժ դարձավ․ դրանից մեջքին կուզ աճեց։

Ոչ, որովհետև նախադասությունները մեկը-մյուսին չեն համընկնում։